Joy's profileLost in Space !!!PhotosBlogListsMore Tools Help

Lost in Space !!!

Enjoy your life!!!

Hey

Photo 1 of 42
December 07

Visa passed

เวลาของเรา มาถึงแล้ว
 
และแล้ว เวลาของเราก็มาถึง
3 ธค 50 DDay วันสัมภาษณ์ visa
โค-ตะ-ระ ตื่นเต้นเลยอ่ะ
ตื่นมาตั้งแต่ตี 5
เตรียมตัว แล้วขึ้นรถบัส ต่อ BTS ลงเพลินจิต
อันความซวยมันมักบังเกิดกับคนที่เร่งรีบ
ซวยครับ ไปผิดทาง
เนื่องจากครอบครัวเรา คุ้นเคยกับสถานทูตสวิสซะเป็นส่วนใหญ่
ไอ้เราเลยคิดว่ามันอยู่ตรงข้ามกัน
ที่ไหนได้ นั่นมันสถานทูตอังกฤษ
แป่ว ซีดครับ หันหลังกลับแทบไม่ทัน เย้ยหยัน
 
แล้วเราก็รีบกลับมาอีกทาง เอ่อ แต่สถานทูตอยู่ไกลจัง เลยเวลาแล้วด้วย
โกยเถอะโยม เท่านั้น ที่ทำได้ครับ
พอไปถึง คนเพียบเลย
รอคิว  กลัวอ่ะ ตื่นเต้น ซีด ความดันโลหิต 200 เห็นจะได้
บังเอิญเจอ อุ๊ เพื่อนจาก agency เดียวกัน เขามาก่อนท่าทางเขาพร้อมมากเลยอ่ะ
แต่บังเอิญเขาลืมกรอก DS 156 เลยต้องกรอกเอกสารเพิ่มเติม เลยช้าหน่อย
 
ตรวจเอกสารเสร็จ รอเรียกคิว 808 เลขดี
ตื่เต้นอ่ะ
ภาวนา ขออย่าเจอป้า ช่อง 8 ได้ยิน่าป้าเขี้ยวมากๆ
รอนานมากๆ วันจันทร์ คนเยอะจังเลยอ่ะ
คนมารอก่อน ก็กลับไปหลายคนแล้ว
คนมาทีหลังบางคนก็กลับไปก่อนแล้ว
เศร้าอ่ะ
 
และแล้ว ก็ถึงคิวเรา 808 เชิญช่อง 10 ค่ะ
กรี๊ด ดีใจ
เป็น ฝรั่งผู้ชาย
ดีๆๆ แต่เราเอ๋อสุดๆ ดูโง่ๆ ตอบคำถามไปแบบโง่ๆๆ
กรี๊ด ชั้นยังไม่พร้อม
แล้วเค้าก็บอกว่า lucky in your program
หา!!! ยังไม่ถึง 1 นาทีเลยอ่ะ
เอ๋อ ครับ พี่น้อง
 
เดินออกมาหน้าเอ๋อๆ งง ๆ เพื่อนเรียก เธอหน้าเอ๋อมากเลย
ไม่เอ๋อได้ไง1 นาที 3 คำถาม
เย้.....visa America ที่เค้าขอยากนักหนา กูได้แล้วโว๊ย
 
หึ!!! เจอกูแน่ อเมริกา      1123
 
 
October 20

สุขทุกข์ในมือเรา

สุขทุกข์ในมือเรา

ชีวิตไม่อาจเป็นไปดังหวังได้หมด
เปรียบไปก็ไม่ต่างกับเกมกีฬาที่ต้องมีแพ้ชนะ ใครที่หวังชัยชนะไปเสียทุกครั้ง
ก็เตรียมตัวทุกข์ใจไว้ได้เลย

พูดเช่นนี้มิได้หมายความว่า

ให้เตรียมตัวเป็นผู้แพ้แต่อยู่ในมุ้งหามิได้ ใครที่คิดเช่นนั้น
ก็คงงอมืองอเท้าตั้งแต่แรก คนเราควรพากเพียรอย่างเต็มที่
แต่ใครเล่าที่จะกำหนดผลสำเร็จไปได้หมด คนที่มีน้ำใจเป็นนักกีฬา
ต้องรู้จักแพ้ให้เป็น ฉันใด ในยามที่ชีวิตตกต่ำ
บัณฑิตพึงรู้จักทำใจให้เป็นฉันนั้น

แต่คนเรามักทำใจไม่ได้

เพราะคอยหวนคะนึงถึงวันคืนอันชื่นบาน สมัยยังมั่งมีศรีสุข หรือยังมีหน้ามีตา
แต่อดีตนั้นมีไว้เพื่อเป็นฐานหนุนส่งให้เกิดปัจจุบัน เพื่อก้าวไปสู่อนาคต
ใครที่เอาอดีตมาเหนี่ยวรั้งตนไว้ไม่ให้ไปข้างหน้า
ก็เท่ากับเป็นนักโทษในกรงขังของตัวเอง
 
 
 


ชีวิตนั้นให้รางวัลก็แต่ผู้ที่อยู่กับปัจจุบัน

เพราะปัจจุบันเท่านั้นที่เป็นของจริง
จริงอยู่บ่อยครั้งปัจจุบันมีแต่เรื่องระทมทุกข์ อดีตนั้นน่าพิสมัยมากกว่า
แต่ถ้าเราจะหวนไปหาอดีตบ้างก็ควรเป็นชั่วครู่ชั่วขณะ
เพื่อชุบชูจิตใจให้ชื่นบานจะได้มีกำลังมาฟันฝ่าชีวิตในปัจจุบัน

อย่างไรก็ตาม

อย่าลืมว่าชีวิตจะสุขหรือทุกข์นั้น อยู่ที่เราเป็นสำคัญ
ไม่ใช่เพราะคนอื่นหรือเหตุอื่น เช่นเดียวกับความจนและความรวยนั้น
อยู่ที่มุมมองของเรา คนไทยเป็นอันมาก
กำลังทุกข์เพราะคิดอยู่ตลอดเวลาว่าตัวเองยากจนลง
ตราบใดที่ยังจมอยู่กับความคิดแบบนี้ก็ไม่มีวันคลายทุกข์ไปได้

แต่เราลืมไปแล้วหรือว่า

ชีวิตความเป็นอยู่ของเราตอนนี้ ถึงอย่างไรก็ยังดีกว่าบางช่วงในอดีต
ลองมองไปรอบตัว จะพบว่า ข้าวของในบ้านหลายชิ้น
เคยเป็นของสุดเอื้อมสมัยเรายังเด็ก หรือเป็นหนุ่มเป็นสาว รถยนต์
แก้วแหวนเงินทอง วีดีโอ สเตอริโอ ซีดี ฯลฯ

มองในแง่นี้เราไม่ได้จนลงแต่รวยขึ้นต่างหาก

ยิ่งถ้าเปรียบกับคนอีกมากมายตอนนี้ ไม่ว่าจะมองลงไปข้างล่างหรือมองขึ้นข้างบน
เราก็ยังสบายกว่ามาก คนที่ถูกยึดรถไป สมควรแล้วที่จะคิดว่า
ตัวเองโชคดีกว่าคนที่กิจการล้มละลาย ส่วนคนที่กิจการล้มละลาย
ก็ยังนับว่าโชคดีกว่านักธุรกิจพันล้าน ที่มีหนี้ท่วมหัว
 
 
 


แต่ถึงจะเป็นหนี้เป็นสินมากแค่ไหน

เราก็ยังมีสิทธิเลือกได้ว่าตัวเองจะทุกข์หรือไม่ทุกข์
เพราะถึงที่สุดสุขหรือทุกข์ไม่ได้อยู่ที่จำนวนทรัพย์หรือหนี้สิน
หากอยู่ที่ใจของเรา ถ้าเราคิดอยู่ตลอดเวลาว่าตัว แย่แล้ว ๆ
นรกก็เกิดขึ้นทันตาเห็น เรามีสิทธิที่จะคิดว่าตัวเองไม่แย่
แต่สิทธินี้เราจะใช้หรือไม่อยู่ที่ใคร ถ้าไม่ใช่ตัวเราเอง

กระนั้นก็ตาม

นอกจากวิธีคิดหรือมุมมองแล้ว คุณภาพจิตของเราก็สำคัญ ถ้าเราเป็นคนรู้จักสันโดษ
ยินดีในสิ่งที่ตัวเองได้มาหรือมีอยู่ มีน้ำใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่
รู้จักแสวงหาความสงบในจิตใจ วิกฤตเศรษฐกิจที่กำลังเผชิญอยู่ขณะนี้
ก็ไม่ใช่เรื่องเหลือวิสัยที่จะฟันฝ่าไปได้.
 
August 28

Ready to go

Ready to go
Ready to fly
 
พร้อมจะไปเมกาแล้วล่ะ แต่ยังหาครอบครัวไม่ได้เลยอ่ะ
เศร้าแฮง
แต่ไม่เป็นไรหรอก
ยิ้มได้  

ไม่มีชื่อ

Today is......
 
sleeping
thinking
dreaming....
 
Love is  in the air....
breath it...
 
 
Try to stay in this time
 
Joy
April 19

ไป..ไม่ไป..ไป..ไม่ไป..

Feeling blue!!!
 
เฮ้อ ใครๆ ก็บินหนีไปเมกากันหมดแล้ว
ทำไมชั้นยังติดเกาะอยู่ที่เมืองไทย
แต่ตอนนี้ชักไม่อยากไปแล้วสิ
เพราะเพื่อนๆ ที่เคยร่วมอุดมการณืเดียวกัน พอไปแล้วก็หายไป ไม่ค่อยจะส่งข่าวคราวกันมาบ้างเลย
จริงอยู่ แม้ว่าเราต้องพึ่งตัวเอง
แต่บางครั้งมันก็ต้องการเพื่อนร่วมทาง คอยเป็นกำลังใจให้บ้าง
 
งั้น ตัดสินใจเองก็คงไม่แตกต่างอาไร
จะไปเมื่อไหร่......
มันก็คงขึ้นอยู่ที่เรา
เพราะ ณ ตอนนี้ ก็เป็นเราเองที่ใส่ใจเราเองอยู่แล้ว
sad sad sad
เซ้ง เซ็ง เซ็ง
 
จะว่าไปแล้ว เงินเก็บที่จะไปเมกาเนี่ย
มันเอาไปตั้งร้านได้เลยนะเนี่ย
ว่าแล้วก็หนีไปเที่ยวดีก่า!!!!  HA HA HA
 
Sad girl in BKK!!!
 

Joy indybars

Location
Interests
.
There are no categories in use.
No list items have been added yet.