และแล้ว เวลาของเราก็มาถึง

3 ธค 50 DDay วันสัมภาษณ์ visa

โค-ตะ-ระ ตื่นเต้นเลยอ่ะ

ตื่นมาตั้งแต่ตี 5

เตรียมตัว แล้วขึ้นรถบัส ต่อ BTS ลงเพลินจิต

อันความซวยมันมักบังเกิดกับคนที่เร่งรีบ

ซวยครับ ไปผิดทาง

เนื่องจากครอบครัวเรา คุ้นเคยกับสถานทูตสวิสซะเป็นส่วนใหญ่

ไอ้เราเลยคิดว่ามันอยู่ตรงข้ามกัน

ที่ไหนได้ นั่นมันสถานทูตอังกฤษ

แป่ว ซีดครับ หันหลังกลับแทบไม่ทัน

 

แล้วเราก็รีบกลับมาอีกทาง เอ่อ แต่สถานทูตอยู่ไกลจัง เลยเวลาแล้วด้วย

โกยเถอะโยม เท่านั้น ที่ทำได้ครับ

พอไปถึง คนเพียบเลย

รอคิว  กลัวอ่ะ ตื่นเต้น ซีด ความดันโลหิต 200 เห็นจะได้

บังเอิญเจอ อุ๊ เพื่อนจาก agency เดียวกัน เขามาก่อนท่าทางเขาพร้อมมากเลยอ่ะ

แต่บังเอิญเขาลืมกรอก DS 156 เลยต้องกรอกเอกสารเพิ่มเติม เลยช้าหน่อย

 

ตรวจเอกสารเสร็จ รอเรียกคิว 808 เลขดี

ตื่เต้นอ่ะ

ภาวนา ขออย่าเจอป้า ช่อง 8 ได้ยิน่าป้าเขี้ยวมากๆ

รอนานมากๆ วันจันทร์ คนเยอะจังเลยอ่ะ

คนมารอก่อน ก็กลับไปหลายคนแล้ว

คนมาทีหลังบางคนก็กลับไปก่อนแล้ว

เศร้าอ่ะ

 

และแล้ว ก็ถึงคิวเรา 808 เชิญช่อง 10 ค่ะ

กรี๊ด ดีใจ

เป็น ฝรั่งผู้ชาย

ดีๆๆ แต่เราเอ๋อสุดๆ ดูโง่ๆ ตอบคำถามไปแบบโง่ๆๆ

กรี๊ด ชั้นยังไม่พร้อม

แล้วเค้าก็บอกว่า lucky in your program

หา!!! ยังไม่ถึง 1 นาทีเลยอ่ะ

เอ๋อ ครับ พี่น้อง

 

เดินออกมาหน้าเอ๋อๆ งง ๆ เพื่อนเรียก เธอหน้าเอ๋อมากเลย

ไม่เอ๋อได้ไง1 นาที 3 คำถาม

เย้.....visa America ที่เค้าขอยากนักหนา กูได้แล้วโว๊ย

 

หึ!!! เจอกูแน่ อเมริกา